„M. Niestety, niestety 31.
P. Panie majorze, w trakcie naszej rozmowy padło już kilka nazwisk niemieckich. Przeważnie młodych jeszcze ludzi, a więc nie z pańskiego rocznika, nie z rocznika 1920, lecz młodszych...
M. Ja już jestem weteranem.
P. Tak, pan jest już weteranem. Ma pan też — jeśli pomyślę o tym, co pan tutaj powiedział o czerwcu 1941 roku — coś w rodzaju antybolszewickiego doświadczenia...
M. Prawda.
P. ...ale ci młodzi ludzie przecież nie.
M. No tak, hm, chciałbym...
P. Cóż więc zaprowadziło ich do Konga
M. Kiedyśmy jeszcze byli w Johannesburgu, powiadano, ach, to będzie polowanie — jakieś takie polowanie na Murzynów czy coś w tym rodzaju — zrobimy dobrą robotę... żadnego niebezpieczeństwa... wszystko okey... to tylko przeciwko tym... przeciwko rebeliantom.
P. Panie majorze, czy rzeczywiście wszystko było okey Pomyślmy o jednym z tych młodych Niemców, których miał pan w swoim komandzie. Był tam Fritz Koetteritzsch
M. Fritz Koetteritzsch. Fritz Koetteritzsch padł, gdy usiłowałem zdobyć Boendę. Był on., miał duże wojskowe doświadczenie.
P. Hm, hm. Dodam może w tym miejscu, że Fritz Koetteritzsch miał za sobą trzyletnią służbę w Bundeswehrze.
M. Merci.
P. Tak, a jaki był jego koniec M. Strzał w pierś, strzał w serce. P. Myślę, że nie żył ani sekundy dłużej M. Tak, umarł natychmiast. Nie było żadnej wątpliwości.“(13)